‘Geef antwoord, man!’

‘Dat heb ik toch gedaan…
Hij leeft – ik heb ‘m zelf gezien!
En ik niet alleen – tig anderen ook!’

‘Oké, geef me hun namen maar…’

‘Begrijpt u ’t dan niet?
Jezus leeft – Hij is niet meer dood!’

‘Bek dicht!
Doden staan niet op.
Ja, behalve als de Heer gaat beginnen met zijn nieuwe wereld.
Nou, kijk om je heen: zie jij daar wat van?!

Nou dan.
Namen!’

Aan het woord hier: allereerst Saulus – inquisiteur namens het Sanhedrin (het hoofdbestuur van de Joodse gemeenschap).
En: een naamloze Christen van het eerste uur.

Nou weten we allemaal natuurlijk hoe deze Saulus later een geweldige draai om z’n oren krijgt van die Jezus waarvan-ie dacht dat die dood was…
En we weten hoe hij zich achteraf onder de grond schamen zal over z’n ongeloof.

Maar – eerlijk is eerlijk – ik snap ‘m wel…

Je bent een begaafde kerel, met je handen en met je hoofd werken – je vindt beide leuk…
Je hebt aardig wat van de wereld gezien en uiteindelijk heb je cum laude een top theologie-opleiding afgerond…
Kortom: Saulus hier – gelovig, begaafd en street wise – weet hoe de wereld in elkaar steekt!

Als er dan een stel hysterische vrouwen en boertjes van buut’n gewoon doorgaan met rellen terwijl hun idool dood en begraven is – is de conclusie simpel: de kop indrukken, en snel ook!
Intussen snapt-ie maar niet waar al die simpele mensen hun complottheorieën elke keer vandaan halen…

Logisch toch?
Jawel: hij gelooft in de ‘opstanding der doden’.
Later.
En als ’t zover is, dan zal hij als eerste de vlag uitsteken!
Maar dat is nu niet aan de orde – nog lange niet!

Stel je voor, zeg…
Als God deze wereld nieuw gaat maken – nou, dan gaat ‘t er wel even anders uitzien!
Dan bestaan er geen rare Romeinen meer.
Dan gaat iedereen elke sabbat naar de tempel of de synagoge.
Dan houdt elke Jood zich aan alle wetten.
Dan heeft iedereen weer respect voor het Sanhedrin, zoals het hoort.
Dan…

En zo droomt-ie zomaar even weg naar zijn heerlijke nieuwe wereld…

Zoals ik dat ook wel eens doe.
En jij waarschijnlijk ook.
We hebben allemaal onze dromen van zo’n toekomst.
Later.
En als ’t zover is, dan zal ik als eerste de vlag uitsteken!

En dan is het Pasen.
Jezus leeft.
Jezus verstoort onze dromen.
Jezus is niet: later.
Jezus is nu.

Zijn leven is nu.
En zijn toekomst?
Precies: dat is de zijne.

Daarom zal Hij later zeggen: “Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop!”
Zo beschaafd is onze Heer wel.

Maar Hij vraagt niet: Schikt ’t je ook als Ik even binnenval?”

Dat mogen wij oplossen.
Beter vandaag dan morgen…

 

Luisterlied: U2, Sunday, Bloody Sunday [tekst]:

 

Podcast van de dag (40dagenhierennu.nl):