En wanneer jullie bidden, doe dan niet als de huichelaars die graag in de synagoge en op elke straathoek staan te bidden, zodat iedereen hen ziet.
Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen.
Maar als jullie bidden, trek je dan in je huis terug, sluit de deur en bid tot je Vader, die in het verborgene is.
En jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen.

Bij het bidden moeten jullie niet eindeloos voortprevelen zoals de heidenen, die denken dat ze door hun overvloed aan woorden verhoord zullen worden.

Doe hen niet na!
Jullie Vader weet immers wat jullie nodig hebben, nog vóór jullie het hem vragen.

Matteüs 6:5-8

 

Bidden…
Zo makkelijk en zo moeilijk tegelijk!

Makkelijk, want je hoeft niks te hebben, te kunnen of te zijn om het te doen.
Woorden of zelfs alleen gedachten: je Vader hoort ze!

Moeilijk, want…
Ja, waarom eigenlijk?
Omdat je niet altijd (meteen) krijgt wat je volgens jou zo nodig hebt?
Omdat je twijfelt of je woorden goed (genoeg) zijn?
Of omdat – die hoor je vaak – er geen woorden terug komen?

Redenen die inderdaad bidden tot een uitdaging maken.
Ik bedoel: kijk mij nou…
Tig jaar op de preekstoel en altijd probeer ik Jezus’ boodschap door te geven.
Ook over bidden: “Mensen, eerst de dingen van God en dan die van jou’.
En met dat ik dit tik, corrigeer ik mezelf.

O, nee: ‘… en dan die van ons!

En zo makkelijk gaat dat dus.
Als je van het Onze Vader twee simpele dingen kunt meenemen is het toch al dit: eerst God, en dan: niet ik, maar wij.
Maar zo gauw ik m’n ogen sluit, begin ik over mij

Blijkbaar zit er iets in bidden dat tegen onze – ik beschouw mezelf even als mens – natuur ingaat.

Hoe dan ook heeft bidden – in elk geval Christelijk bidden! – iets onlogisch.

Kijk nou naar de woorden van onze Heer hier.
Bidden is iets tussen jou en je Vader, zegt Hij eerst.
Wel, dat kunnen we wel volgen, denk ik.
Bidden voor de Bühne – elke dominee weet hoe ’t voelt, maar ik en de meeste van m’n collega’s vinden dat één van de spannendste dingen die er is.
Met juist deze woorden in ons achterhoofd!

Maar dat laatste zinnetje:

      Jullie Vader weet immers wat jullie nodig hebben, nog vóór jullie het hem vragen.

Als kind vond ik dat al raar.
Als Hij het weet, waarvoor zal ik dan nog…?
Wat voor Vader is dat – doet zo?

Ik vind ’t nog raar – maar ik zie nu ook de geniale provocatie van Jezus er in.
Stel jezelf die vraag maar – geheid dat je het antwoord dan ook weet…

Namelijk: Een Vader die gewoon graag de stemmen van z’n kinderen hoort.

Hmm…
Ik sluit m’n ogen…

 

Als ik God daar nou een plezier mee, ga ik weer vaker bidden

Created with Perfect Survey

Statistics - View the results

 

Lied (om te kijken, te luisteren, te lachen en te huilen): Wintley Phipps, Amazing Grace:

 

Podcast van de dag (40dagenhierennu.nl):